تبليغاتX
اسفاد را آباد کنیم
 
برای آبادی روستاهای ایران بکوشیم
 

سلام. در پاسخ به یکی از شما دوستان، وعده داده بودم که درباره مزار آشی مطلبی بنویسم. اینک آن مطلب :


    مزار (به معنی زیارتگاه) ریشه در اعتقادات دینی ما ایرانیان دارد که در ایران پیش از اسلام نیز به نامهای دیگری وجود داشته است. بجز حرم امامان معصوم علیهم السلام، که کعبه عشق و ارادت شیعیان است، مکان های دیگری نیز به عنوان مزار شناخته می شود که محل دفن امامزادگان و دیگر بزرگان دین است و یا ممکن است نشانه ای از آنان داشته باشد، مانند قدمگاه حضرت امام رضا (ع) در نیشابور که نشان حضور و استقرار ایشان در آن مکان است. در مجموع مزارها بهانه ای است برای عشق ورزیدن  و ابراز ارادت به بزرگان دین و راهنمایان انسان.

    اگر این جمله آخر را به عنوان فلسفه مزار بپذیریم، هر مکان یا نشانه ای که ما را به یاد خدا اندازد و بهانه ای شود که با او درد دل کنیم و فرمانهای او را به خود و دیگران یادآوری نماییم، می تواند مزار باشد.

     مزار آشی در اسفاد نیز از جمله این مزار هاست که محل دفن کسی نیست اما نشانه ای از قدرت خداوند است : در شیب تند قله ای که به نام همین مزار خوانده می شود، سنگی بزرگ و کروی شکل به تنه باریک یک درخت وحشی تکیه داده و در حالی که زیر پای آن خالی بوده و هر آن می توانسته است سقوط کند، سالهاست که همان جا قرار گرفته است.

     طی این سالهای طولانی، باران و برف تغییرات بسیاری در دامنه و قله این کوه و دیگر کوههای همجوار آن ایجاد کرده و زلزله های این دو دهه سنگ ها و صخره های زیادی را از بالای کوه به پایین پرت کرده است. به طوری که دهانه ابتدایی شاهرود و ادامه آن تا سنگابها و دره گلستو، کاملا با ۱۵ سال پیش متفاوت است، اما سنگ مزار همچنان بر جای خود ایستاده است.

دورنمای قله مزار آشی - فروردین 1387

    نمی خواهم این وضعیت سنگ مزار را به مقدسات ربط دهم و مردم اسفاد هم چنین اعتقادی ندارند. اما هر چه هست، این سنگ در گذشته های نه چندان دور، بهانه ای بود تا برخی از خانم ها را از درون منزل به دامنه کوه بکشاند. آن روزها مسافرت رفتن و زیارت امام هشتم (ع) در مشهد به آسانی امروز نبود. رفتن به مزار شاسکوه هم از عهده هرکسی ساخته نبود. مزار آشی فرصت مناسبی را فراهم می کرد که برخی درد دلها با خدا گفته شود. 

   در آنجا آش نذری می پختند، دعا می خواندند، از خدا حاجت می خواستند و به درختی که تکیه گاه سنگ است، تکه پارچه ای گره می زدند تا حاجت شان برآورده شود. البته امروز دیگر مزار آشی رونق گذشته را ندارد ... بدرود تا بعد.

  نوشته شده در  شنبه 1387/03/11ساعت 12:19  توسط م. کریمی  | 
 

سلام . از همه دوستانی که پس از دیدن مطالب یادداشت و نظر می گذارند، ممنونم و برای احترام به این دوستان، تازه ترین نظرات را یکجا می آورم :

 

 

منظره ای از اسفاد - فروردین 1377

 

یکشنبه 15 اردیبهشت1387 ساعت: 23:5       توسط: عظیمی

با عرض سلام وبلاگتون خیلی خوب شده موفق باشید . وبلاگتون را به چند نفر از دوستان معرفی کردم و خوشبختانه نظر هم داده اند. در ضمن برایتان چند عکس ایمیل نمودم که در بلاگتان قرار دهید.

 

سلام. سال نو مبارک! سپاسگزارم جناب عظیمی. متاسفانه ایمیل من از هفته قبل دچار مشکل شده و از بین رفته است. اگر ممکن است عکس ها را دوباره به نشانی جدید ارسال فرمایید. موفق باشید. کریمی

 

       شنبه 14 اردیبهشت1387 ساعت: 11:3          توسط:حسين

م.کریمی سلام وبلاگتان خیلی زیبا بود فقط حیف که آپ نمی شود امیدواریم که به روز شود تا ما همیشه از آن دیدن کنیم به ما هم سر بزن به امید دیداری دیگر پس تا بعد.....

 

سلام. ممنونم. منهم یکی دوبار به وبلاگ شما سر زدم. خیلی خوبست. امیدورام بهانه ای باشد برای آنکه همشهریها از حال هم باخبر باشند. کریمی

 

       جمعه 13 اردیبهشت1387 ساعت: 11:6          توسط:لیلا

سلام.وبلاگ جالبی دارید.ولی اگه یه کم در مورد خودتون هم می نوشتید بهتر می شد.موفق باشید...

 

سلام. ممنونم. به وبلاگ شما هم سر زدم. جالب و جذابه. سعی می کنم بهانه ای برای معرفی خودم پیدا کنم. کریمی

 

   لطفا برای دیدن بقیه نظرات روی ادامه مطلب کلیک کنید :

 

 
 

ادامه مطلب
  نوشته شده در  یکشنبه 1387/02/15ساعت 12:23  توسط م. کریمی  | 
سلام به همه

     طی دو سه ماه اخیر به دلیل اشکلات فنی نتوانستم مطلب جدیدی اضافه کنم و یا پاسخ نظرات شما را بدهم. امیدورام به زودی این اشکال برطرف شود. از همه کسانی که در این مدت برایم یادداشت گذاشته اند ممنونم. پاسخ شما را در همانجا کنار یادداشت تان نوشته ام.

    علاوه براین، در حال طراحی ساختار این وبلاگ با آدرس جدیدی هستم که به یاری خداوند به زودی آن را اعلام خواهم کرد. امیدوارم امسال برای همه ما سال نوآوری و شکوفایی باشد.

اسفاد - فروردین 1387

 منتظر نظرات شما هستم.

  نوشته شده در  جمعه 1387/01/30ساعت 17:29  توسط م. کریمی  | 
سلام به همه

   سالروز عملیات بدر یادآور شهادت دوست عزیزم شهید علی حسینی است. او اولین شهید اسفاد بود که در عملیات بزرگ بدر مفقود الاثر شد و پیکر پاکش پس از چند سال به وطن بازگشت. شب گذشته به خوابم آمده بود و همین باعث شد تا اندکی از خاطره هایم را درباره او بنویسم.

  تا آنجا که به خاطر دارم ، شهید حسینی نخستین بار در سال ۱۳۶۲ به جبهه رفت و یک سال بعد که من برای اولین بار اعزام شدم ، او د مسیر رفتن ما را راهنمایی می کرد. در خردادماه ۱۳۶۳ همراه با حدود ۳۰ نفر از بچه های بسیجی اسفاد به منطقه اهواز اعزام شدیم. پس از سازماندهی نیروها، من و علی حسینی در کنار هم قرار گرفتیم : گردان یدالله ، گروهان یک، دسته یک.

    آقایان حسینعلی حکمتی پور و رضا کاظمی که در رسته فرماندهی بودند و نیز آقای هوشنگ انصاری در همان گردان یدالله ماندند و بقیه بچه های اسفاد به گردان ادوات در منطقه حمیدیه اعزام شدند.

     من و علی حسینی به مدت سه ماه به عنوان تخریبچی دسته، تمام اوقات را با هم بودیم و از او خاطره های بسیاری به یاد دارم که اگر فرصت دست دهد خواهم نوشت. بالاخره ماموریت تیپ امام موسی (ع) که ما جزو اعضایش بودیم ، در مهرماه ۱۳۶۳به پایان رسید و ما به پشت جبهه برگشتیم.

 

سمت چپ : شهید علی حسینی ، سمت راست : مظفر کریمی - تیرماه ۱۳۶۳
 
     اما علی حسینی مدتی بعد همزمان با آغاز عملیات بزرگ بدر ، دوباره به جبهه برگشت و در همان عملیات به شهادت رسید. از چگونگی شهادتش اطلاع زیادی ندارم بخصوص که تا چند سال پس از جنگ، حتی شهادت یا اسارتش هم قطعی نبود و سرانجام در جریان جستجوهای هیات تفحص آثار پیکر پاکش پیدا شد ...

روحش شاد و راهش مستدام باد

  نوشته شده در  دوشنبه 1386/12/20ساعت 16:36  توسط م. کریمی  | 

 سلام به همه.

     دهه مبارک فجر یادآور خاطرات شیرین دوران انقلاب است. اما این روزها، سالروز عملیات والفجر هشت و فتح فاو نیز هست. عملیات والفجر هشت را به حق فتح الفتوحی تکرار ناشدنی نامیده اند که در آن اقداماتی حیرت آور و معجزآسا از سوی رزمندگان اسلام انجام گرفت.

     عملیات والفجر هشت یادآور شهید غلامحسن نظرجانی است. اولین شهیدی که پیکر پاکش در مزار شهدای اسفاد (ملک شخصی خودش) دفن شد. به روحش پاک ایشان و همه شهدای اسلام درود می فرستیم. 

شهید نظرجانی در کنار دو فرزندش

      من تنها یک بار توفیق داشتم که همزمان با ایشان در جبهه حضور یابم. تابستان سال ۱۳۶۴ بود. تا اهواز با هم بودیم و ساعات بسیار شیرینی را در قطار از مشهد تا اهواز گذرانده بودیم. پس از سازماندهی نیروها در اهواز ، ما به منطقه غرب اعزام شدیم و ایشان به همراه آقای حیدر عبدی در اهواز ماندند.

      ... در پایان دوره خدمتم از منطقه غرب به اهواز رفتم و برای خداحافظی به ایشان و آقای عبدی هم سری زدم. گفتگوهای خاطره انگیزی رد و بدل شد. از جمله درباره مشکلات آب نوسازی اسفاد. آن موقع هنوز تعداد کمی از مردم به خانه های نوسازی نقل مکان کرده بودند و بعضی ها ، به دلایلی آب نوسازی را قطع کرده بودند. ایشان از این بابت که خانواده ها در آن فضای خالی از سکنه و دور از قنات، با کمبود آب روبرو هستند، بسیار ناراحت بود و نامه ای در این باره هم نوشت که من با خود به اسفاد آوردم ...

    این آخرین دیدار من با شهید نظرجانی بود. چند ماه بعد ایشان در عملیات والفجر هشت، در اثر اصابت ترکش خمپاره و نیز انفجار گلوله های آرپی جی که در دست داشت، به شهادت رسید. 

روحش شاد 

 

  نوشته شده در  یکشنبه 1386/11/21ساعت 11:14  توسط م. کریمی  | 
       متن زیر را برای آشنایی بیشتر با ارتفاعات منطقه زیرکوه ،
از سایت قاین دات کام نقل می کنم:

مهمترین ارتفاعات بخش زیرکوه

رشته کوه شاسکوه : این رشته کوه با تراکم نسبتاٌ زیاد در سمت شمال غرب منطقه زیر کوه با روند شمال غربی، جنوب شرقی از روستای کریزان شروع می شود و تا تنگه حاجی آباد امتداد می یابد. بلندترین نقطه این رشته قله شاهاز با 2823 متر می باشد. روستاهای کریزان ، نیار، استند، فندخت، بهناباد، بیدخت، اسفاد، میرآباد، آبیز، چناران، نوده ، وند، آبمهان، در کوهپایه های شرقی آن و روستاهای تیگاب، کلاته شیخ علی در دامنه غربی آن استقرار یافته اند. این رشته و به خط الراس آن آبریز دشت اسفندن را از دشت شاهرخت جدا می کند.

دورنمای شاسکوه - اسفاد ، فروردین 1387


رشته كوه آهنگران : این رشته کوه از دهانه تنگه حاجی آباد شروع می شود و تا تنگه آهنگران ادامه دارد. هر چه از غرب به جنوب شرق پیش رویم از تراکم کوهها کاسته می شود. کوه سه پستان، کوه آهنگران، کوه کازکان، کوه اردکول و کوه گزیک در این رشته ارتفاعات واقعند.بلندترین قله این رشته کوه سه پستان با 2731 مت رمی باشد. مقدار شیب از بلندترین نقطه قله تا دق پتر گان در حدود 42 کیلومتر 10 درصد است. این ارتفاعات منابع آبی بسیار خوبی بوده و قنوات پرآبی را ایجاد نموده اند. به برکت این ارتفاعات بلند، روستاهای تاج کوه، بقرایی ، حسن آباد، حسین آباد تاجوه و حسین آباد خانم، آهنگران، جیم آباد، رحیم آباد، اردکول، محمد آباد بر دامنه ها و کوهپایه های آن شکل گرفته اند.
این رشته کوه به طول 30 کیلومتر و عرض 12 کیلومتر دهستان زیرکوه را از دهستانهای زهان و شاخنات درمیان جدامی کند. از این کوهستان رود شوشک، رود رباط، گزرود، رود لونک، رودگزخت، رود گرماب، رود جرف و رود تگ کوه سفیدک سرچشمه می گیرد.
رشته کوه گزخت : این رشته کوه با تراکم زیاد از دره آهنگران شروع شده و آبادیهای دارج علیا، سفلی و کرت آباد در دامنه آن قرار گرفته اند. بر مسیر رود گزخت سدی ایجاد شده و آب از آن طریق کانال بتونی به مزارع انتقال می یابد.
کوه آهنی ارتفاع آن حدود 1920 متر و در غرب روستای استند واقع است.
کوه آبیز در ارتفاع حدود 2730 متری و درغرب روستای آبیز قرار دارد.
کوه گشکوه این کوه در دهستان شاسکوه، با ارتفاع حدد 1120 متر در شرق حوض بند خزان واقع است.

 کوه کوریکان در دهستان زیر کوه با ارتفاع  حدود 911 متر در مرز ایران و افغانستان است.
کهنه كوه در دهستان شاسکوه با ارتفاع حدود 1220 متر در شمال روستای گرماب می باشد.
زردآلو کوه در دهستان زیرکوه با ارتفاع حدود 2450 متر سرچشمه رود کرگسار بوده  و در شرق روستای کلاته بیگ قرار دارد.
کوه سه پستان در دهتسان زیرکوه با ارتفاع 2731 متر سرچشمه رودهای لونک، گزخت و گرماب بوده و در غرب روستای گزخت قرار دارد.
کوه خواجه در دهستان زیر کوه با ارتفاع 1123 متر در شمال شرقی روستای تجنود است.
کوه پل سیاه در دهستان شاسکوه با ارتفاع حدود 1720 متر در غرب چاه دو حوض است.
میلاکوه در دهستان شاسکوه سرچشمه کال بیدخت و کال تیغاب بوده ودر غرب روستای بهناباد قرار دارد.
کوه شکسته در دهستان شاسکوه با ارتفاع حدود 1850 متر سرچشمه رود کریزان بوده و در شمال روستای تیگاب می باشد.
کوه خواجه با ارتفاع 1123 متر در جوار روستای همت آباد خواجه قرار گرفته و به موازات رشته کوه گزخت امتداد می یابد. قنات همت آباد آبش زیاد بوده که با مساعدت جهاد سازندگی لوله کشی گردید و آب آن از درون ماسه  ها خارج و باغ و مزرعه ای سرسبز در میان ماسه زارها ایجاد کرده است. عشایر در کنار دامداری به کاشت علوفه دامی و باغستان اقدام نموده اند.
کوه چاپایاب در شمال منطقه زیر کوه قرار داشته و روستاهای چاه پایاب و چاه شط و نهور در دامنه غربی آن واقعند. در اینجا عشایر بار فروش اسکان دارند که از منطقه بار فروش (باب فعلی) به این محل اجبارا کوچ نموده اند.
کوه بمرود دنباله کوه چاپایاب است و آبادیهای چاه پایاب، بمرود، شاهرخت و بارنجگان در فاصل نه چندان دور از آن استقرار دارند. بلندترین نقطه ارتفاعی آن 1564 متر می باشد.
از مهمترین اراضی هموار بخش زیر کوه، دشت شاهرخت – چشمه بید است که دق پترگان را در برگرفته و شامل آبریز رودهای حاجی آباد، آهنگران تجنود، شوشک، لونک، گزخت، گرماب، گرتیغ و کال اسفاد است. این دق با 590 متر گودترین نقطه شهرستان و استان خراسان جنوبی می باشد.
در بخش مرزی از پاسگاه کوریکان در جنوب تا چشمه سیرخوند در شمال پستی و بلندی زیادی دیده نمی باشد. بطوریکه از جنوب تا کبوده ، تپه ماهورهای کم ارتفاع و از کبوده تا شمال شرق زیر کوه سراسر نوار مرز نسبتاٌ هموار و ارتفاع متوسطی حدود 700 تا 720 متر دارد.


لطفاٌ اگر درباره صحت و سقم این اطلاعات نظری دارید، بنویسید. تا بعد ..........

 

  نوشته شده در  یکشنبه 1386/11/21ساعت 2:7  توسط م. کریمی  | 

 

سلام. برای تنوع، بخشی از خاطرات یک وبلاگ نویس (برای من ناآشنا) را که گذرش به اسفاد افتاده و آب قنات و میوه آن یادکرده، نقل می کنم :


خاطرات یک عمله نوپا    http://www.iunknown.net

روز هشتم ............. چهار شنبه .......................... 24 مرداد
 
دو گروه کاری شدیم : ۱- ادامه پروژه حسینیه محمد آباد    ۲- تکمیل پروژه خانه عالم روستای چاپایاب

و من جزو آنهایی بودم که قرار بود کار در روستایی جدید را تجربه کنند ! چاپایاب بسیار محروم تر از محمد آباد بود ! نه سبزی ای ، نه باغی ، نه آبی ....
شباهت هایش به بزن آباد بسیار بیشتر از محمد آباد و آبیز بود  ! اینجا هر خانه ۲-۳ تا سگ داشتند ! شاید یکی از دلایلش نزدیکی بیش از حد به مرز افغانستان یا نا امنی بیش از حد منطقه باشد .
امروز خیلی بیشتر از روزهای قبل کار کردیم . اوستای جدید اسمش رضا بود ! خیلی خیلی دوست داشتنی تر از آن بود که فکرش را بکنید ! او دیوار را می چید و من برایش آجر می انداختم ! هنوز هم صدای : ممد جان آجرش ، با آن لهجه شیرین را میشنوم ...
بعد از ظهر رفتیم روستای اسفاد ؛ باغ میوه اوستا رضا ! انار خوردیم ، انگور خوردیم ، شفتالو هم خوردیم ! (تا قبل از این فقط اسم شفتالو را شنیده بودم !)
یکی از گوارا ترین ، زلال ترین و خوشمزه ترین آبهایی که تا به حال خورده بودم ، آب قنات اسفاد بود ؛ ۱۰۰۰ متر در دل کوه ...

امروز دیگر در آجر اندازی خبره شدم ! (زیر دست اوستا رضا) اصطلاحات جالبی هم یاد گرفتم !!!  


امیداواریم همه مهمانها با خاطره ای خوش برگردند.                   تابعد...

  نوشته شده در  چهارشنبه 1386/11/17ساعت 2:18  توسط م. کریمی  | 

سلام. از اینکه مدتی - به خاطر تراکم کاری و سرمای بی سابقه تهران - فرصت نیافتم که مطلب تازه ای بنویسم عذر می خواهم. به نظرم رسید بد نیست مطلبی را که سایت «قاین دات کام» (http://www.qayen.com)  درباره قلعه باستانی اسفاد درج کرده است عیناٌ نقل کنم :


قلعه اسفاد

سابقه تاریخی و فرهنگی قلعه اسفاد چندان روشن نیست .کتاب تاریخ حافظ ابرو تالیف شهاب الدین عبدالله خوافی قرن نهم ذیل ولایت زیرکوه قاین از توابع قهستان از قریه اسفاد نام برده است.

      این روستا به لحاظ نزدیکی به آبیز که سابقه طولانی داشته و نیز به خاطر داشتن قنات پر آب وموقعیت خاص خود که مسلط بر دشت است دارای سابقه سکونت از اوایل ظهور اسلام و شاید قدیمی تر باشد. بعید نیست در دوره ساسانی ناحیه آبیز و اسفاد که چشمه ها و قناتهای بزرگی داشته مورد توجه فرماندهان و امرا واقع شده باشد.
      قلعه اسفاد از لحاظ استراتژیکی و صعب العبور بودن اهمیت چندانی نداشته چرا که نسبت به ارتفاعات اطراف به آسانی قابل تسخیر است . احتمال دارد این قلعه در مواقع ضروری و بحرانی که ساکنین احساس خطر می کردند مورد استفاده قرار گرفته زیرا در پایین این تپه و به فاصله 200 متری، بقایای خانه ها و معماری مسکونی که در حال حاضر بصورت تپه ماهور در آمده، دیده می شود. در اطراف قلعه دیواری از سنگ لاشه و برجهایی وجود داشته که بدین وسیله حفاظت از قلعه را آسانتر می کرده است. اتاقها تماما از سنگ لاشه ساخته شده به وسیله راهروها و درگاهها به هم ارتباط داشته اند.
     مردم اسفاد معتقدند از کنار قلعه از بدنه تپه تونلی بوده که قلعه را به قریه قدیمی اسفاد متصل می ساخت.احتمالا این قلعه به چاههای قنات مرتبط بوده و از آن طریق به قلعه قدیمی رفت و آمد داشته اند. شناخت بیشتر آن نیازمند حضور باستان شناسان می باشد.
       با توجه به موقعیت روستای اسفاد ونیز بقایای معماری مانده در قلعه، تاریخ آن حداقل به حدود 700 سال قبل می رسد. قطعات سفال لعاب دار پیدا شده به احتمال زیاد در دوره تیموری ساخته شده چون شهاب الدین عبداله خوافی «حافظ ابرو» در قرن نهم از قریه اسفاد یاد کرده است . بنا بر این می توان نتیجه گرفت که قلعه اسفاد در دوره تیمور مسکونی بوده است .

    البته نباید حاکمیت مطلق اسماعیلیان را بر ایالت قهستان در قرون پنجم و ششم نادیده گرفت . اهالی محل اظهار می دارند در قسمت قدیمی اسفاد مسجد جامعی بوده که شباهت کاملی به مسجد جامع افین داشته است و در طی دهه اخیر تخریب و به جای آن مسجد جدیدی از آجر ساخته شده است. اگر چنانچه این مسئله صحت داشته باشد قلعه مربوط به دوره سلجوقی است که مردان اسماعیلیه آن را برای مخفی شدن مناسب دانسته اند.


Farvardin 1366

فروردین ۱۳۶۶- قله سیاه


توضیح تکمیلی درباره مطلب سایت قاین دات کام : این مطلب درباره قلعه ای است که بقایای آن در بالای «قله مزار آشی» وجود دارد. بقایای راهرو زیر زمینی که این قلعه را از بالای تپه به دهانه قنات متصل می کند هنوز از بین نرفته است. قدیمی ترها به درون این تونل هم سرکی کشیده اند و مشخصات دقیق آن را می دانند.

        درباره مسجد قدیمی پای چنار در سایت قاین با تردید سخن گفته شده است. در حالی که این مسجد را همه ما به یاد داریم و طاق بلند آن تا همین چند سال پیش برپا بود. پس از زلزله سال ۱۳۷۶، مردم از ترس آنکه با فرو ریختن آن جان کسی به خطر بیفتد آن را تخریب کردند و مسجد دیگری به جای آن ساختند. خوب است دوستانی که اطلاعات دقیق تری از این قلعه و مسجد دارند، کمک کنند تا سایت قاین و دیگر سایت هایی که این مطلب را درج کرده اند، اطلاعات خود را تکمیل نمایند.

تا فرصتی دیگر خدا نگهدار 


  نوشته شده در  سه شنبه 1386/11/09ساعت 1:30  توسط م. کریمی  | 

یادداشت وارده از یک همولایتی با نام مستعار ابوتراب :

 ترین های اسفاد
     حاجی علیمحمد جعفری بزرگترین مالک آب اسفاد، کهن سال ترین درخت درخت سرو در سمت چپ باغ کبلسینلی <سید اسماعیل جدید> .

  نوشته شده در  شنبه 1386/10/01ساعت 11:13  توسط م. کریمی  | 

در هوای سرد زمستان، مراقب گنجشک ها باشیم.

 

                                                                                                                     

سلام . بعد از گذشت حدود شش ماه از آغاز کار این وبلاگ،

بهتر دیدم نظرات دوستان را در کنار هم قرار بدم

 تا بتونیم همه رو یکجا مرور کنیم .

لطفاٌ برای مرور نظرات روی ادامه مطلب کلیک کنید :  

 


ادامه مطلب
  نوشته شده در  سه شنبه 1386/09/20ساعت 16:26  توسط م. کریمی  | 
سلام دوستان ؛

    مثل اینکه نحسی عدد ۱۳ ما را هم گرفت و زنجیره یادداشت ها در شماره ۱۳ متوقف شد. البته در این فاصله یک ماهه، مردم اسفاد هم گرفتار گل های زعفران بودند و معمولاٌ در این مدت کسی حال حوصله هیچ کار دیگری را ندارد.

      زعفران محصول اصلی و مهم اسفاد (و منطقه قاینات) و منبع اصلی درآمد مردم است. هرچند که زعفران در نقاط مختلفی از کشور کشت می شود، اما کیفیت محصول قاینات زبانزد مردم ایران است تا جایی که هرکس نام قاینات را بشنود، حتماٌ به یاد زعفرانش می افتد.

     زعفران گیاهی معطر است که عطر و رنگ و طعم آن ....

لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید


ادامه مطلب
  نوشته شده در  جمعه 1386/09/09ساعت 2:16  توسط م. کریمی  | 
 گل عزیز است غنیمت شمردیش صحبت 

 که به باغ آمد از این راه و از آن خواهد شد  ...

خدا قوت!

       می دونم که این روزها خیلی گرفتار هستید. روزهای جوش گلها، فرصت هیچ کار دیگری نیست غیر از گل ورزدن و گل واکردن ...............   خسته نباشید.

 

  نوشته شده در  شنبه 1386/08/12ساعت 13:30  توسط م. کریمی  | 
تعدادی از دوستان نظراتی داده اند که لازم می دانم به آنها پاسخ دهم :

۱. آقای غلامرضا نظری خواسته اند که عکس ها و مطالبی در باره شهدای اسفاد به این وبلاگ اضافه کنم. چشم . انشاءالله مطابق ترتیبی که در نظر دارم، به این موضوع مهم خواهم پرداخت.

۲. آقای سعید جمالیان دوباره تذکر داده اند که به مطالب تاریخی محدود نشوم و درباره اسفاد امروز هم بنویسم. خب . انتظار بجایی است اما درباره اسفاد امروز ممکن است شما بهتر از من بتوانید بنویسید و امیدوارم شروع کنید. در این وبلاگ هدف من بیشتر احیای گذشته نه چندان دور اسفاد است که هیچیک از شما آن را به خاطر ندارید و در حال فراموش شدن است. با وجود این سعی می کنم هر موضوعی را که از گذشته دور آغاز می کنم تا به امروز شرح دهم.

۳. آقای غلامعلی دلیر خواسته اند که درباره خودم (و امثال خودم) هم بنویسم. به نظر من جذابیت مطالب به این است که به جمع و جامعه مربوط باشد. با وجود این قول می دهم هم خودم را برای جوانترها بیشتر معرفی  کنم و هم اگر در زندگی و تجربه هایم نکات مفیدی برای جوانترها وجود داشت، در لابلای مطالب آن را بیاورم.

   حتماٌ شما هم اعتقاد دارید که این مطالب متنی یکدست و بدون عکس جذابیت چندانی ندارد. بله درست است. امیدورام بتوانم در اولین فرصت متناسب با هر موضوع عکسهایی به آن اضافه کنم.

   ضمناٌ از همه شما انتظار دارم که وقتی وارد شدید، بدون نظر دادن خارج نشوید. نظرتان را اگر کلی است زیر آخرین مطلب و اگر درباره یک موضوع خاص است، زیر همان موضوع بنویسید. ممنونم.

  نوشته شده در  یکشنبه 1386/08/06ساعت 17:11  توسط م. کریمی  | 

 

درگذشت تأثر انگیز مرحوم حاج محمد رضا آخوندی را به همه همولایتی ها و بخصوص خانواده و بازماندگان داغدارش تسلیت می گویم.ایشان با آنکه بخش عمده ای از زندگی اش را در تهران گذراند، اما خاطره آهنگ خوش اذان گفتنش بر بام اسفاد قدیم فراموش شدنی نیست. از جناب آقای سعید جمالیان که این موضوع را یادآوری کردند، بسیار ممنونم. برای روح آن مرحوم آرزوی مغفرت و رحمت می کنم و برای بازماندگان محترمش از درگاه خداوند آرزوی صبر دارم. اما این موضوع بهانه ای شد برای یادآوری بخشی از خاطرات اسفاد قدیم.

شاید ریشه نام فامیلی آقایان آخوندی نیز برای شما جالب باشد. در اسفاد قدیم، به مکتبدار ده که ... « لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید»

 


ادامه مطلب
  نوشته شده در  شنبه 1386/08/05ساعت 23:25  توسط م. کریمی  | 

سلام

       به همه اسفادیهایی که هم اکنون با زحمت بسیار و شوق وافر مشغول برداشت زعفران هستند، خداقوت می گویم. درباره زعفران ، اگر خدا توفیق داد مطلبی خواهم نوشت.

فعلاٌ برای اطلاعات بیشتر درباره زعفران می توانید به سایتهای زیر رجوع کنید :

همه چیز درباره زعفران

تاریخچه زعفران

زعفرون دات کام

  نوشته شده در  جمعه 1386/08/04ساعت 11:5  توسط م. کریمی  | 

      اسفادیهای امروز با کشاورزی روزگار می گذرانند و اندکی هم دامداری دارند. اما اسفاد قدیم صنایع مهم دیگری هم داشته است. شما می دانید که پیشرفت هر مردمی به این است که بیشتر از مصرف خود تولید کنند و محصولات اضافه را بفروشند. این کار همان صادرات است. اگر مردمی صادراتشان بیشتر از وارداتشان باشد، خیلی سریع ثروتمند می شوند و اگر واردات بیشتری داشته باشند، به مرور فقیر و فقیرتر می شوند.

در قدیم اسفادیها کالاهای زیادی برای صادرات داشته اند که برخی از آنها کاملاٌ فراموش شده است. تعدادی از آنها را که تقریباٌ مربوط به چهل سال پیش است، نام می برم  ... « لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید»


ادامه مطلب
  نوشته شده در  جمعه 1386/07/13ساعت 12:24  توسط م. کریمی  | 
سلام دوستان؛

      هرچند که فاصله جغرافیایی مانع دیدار ماست، اما سر زدن شما به این کلبه روستایی و اظهار لطف شما ، موجب دلگرمی می شود. باور کنید هنگام نوشتن، شما را می بینم و فضایی دوستانه و صمیمی را احساس می کنم.

      برای ما که فرصت دیدار حضوری اندک است، گفتگوهای مجازی می تواند غنیمت به حساب آید. از همه شما که در این فاصله اندک به کلبه خودتان قدم گذاشته اید، بخصوص آقایان حسین اسداللهی، فاضل اسداللهی، غلامعلی دلیر و صادق موسوی (از روستای پایهان)  ممنونم. هرچند که در ماه مبارک رمضان، فرصت کمتری برای کار وجود دارد، اما منتظر گفتار بعدی درباره اسفاد قدیم باشید ...

  نوشته شده در  یکشنبه 1386/07/01ساعت 11:27  توسط م. کریمی  | 

     سلام . چون این وبلاگ هنوز در مراحل ابتدایی است، نشانی آن را به همولایتی ها نداده ام تا کامل تر و بهتر شود. با وجود این، یکی دو نفر از دوستان اسفادی - که آشنایی دقیقی هم با آنان ندارم- لطف کرده و نظر داده اند. دوست دارم همانطور که من خود را به طور کامل معرفی کرده ام، دوستان عزیز هم خود را کامل معرفی کنند.

     مایلم آقای سعید جمالیان را - که از نسل جدید و نوجوان هستند- بیشتر بشناسم. هرچند که با فامیل ایشان آشنایی دارم . با حاج آقای جمالیان دوستی دیرینه دارم و آقای اسماعیل جمالیان را هم به خوبی می شناسم و ... آقا جواد عزیز را که سه نوبت نظر لطف داده اند، نتوانستم بشناسم. امیدوارم ایشان هم خود را معرفی کنند.

      ما اسفادی ها نمی خواهیم ادای غریبه ها را در بیاوریم. بیایید به هم کمک کنیم تا اسفاد و روستاهای آن منطقه بهتر شناخته شود و خودمان هم هر جا هستیم همدیگر را پیدا کنیم.

       قصد من این است که بیشتر درباره اسفاد قدیم - که اکنون در حال فراموش شدن است - بنویسم. اگر فرصتی دست داد و شما هم کمک کردید، درباره وضعیت امروز هم چیزهایی خواهم نوشت. اگر شما هم خبرهای جدید به من بدهید، ممنون خواهم شد... تابعد

 

  نوشته شده در  یکشنبه 1386/06/25ساعت 6:58  توسط م. کریمی  | 

       این روزها اولین سالگرد درگذشت مرحوم حسن صادقی است. این مناسبتُ بهانه ای شد تا گذشته های اسفاد را مرور کنم و بخشی از آداب و رسوم اسفاد را که به آن مرحوم مربوط است، بنویسم.

      آن روزها که وسایل ارتباطی امروز وجود نداشت، جارچی تنها وسیله ارتباطی روستا به حساب می آمد. دعوت برای مراسم عروسی یا دفن و ختم مردگان، اعلام اشیاءگمشده یا پیدا شده، قرق کشتمان و اعلام همه خبرهای دیگری که باید به گوش همه مردم می رسید، به عهده او بود.

    خدابیامرز حسن صادقی، که ... « لطفا روی ادامه مطلب کلیک کنید»


ادامه مطلب
  نوشته شده در  چهارشنبه 1386/06/07ساعت 19:26  توسط م. کریمی  | 

       دوست عزیزی از من خواسته اند که درباره قنات و خصوصیات آن بیشتر بنویسم. همین طور دوستان دیگری توصیه کرده اند که عکس هایی از روستای قدیم و جدید اسفاد به این وبلاگ اضافه کنم. منهم امیدوارم که بتوانم از پس این کار برآیم.

        اما از همولایتی های عزیزم بخصوص آنهایی که در اسفاد حق آب و گل بیشتری دارند، می خواهم که اگر از آن دوران عکس و خاطره ای دارند (و من چند نفری را می شناسم که از حدود سی سال پیش عکس های خوبی از اسفاد و مردم آن دارند)، به طور امانت در اختیار من بگذارند تا بتوانیم آنها را از این طریق منتشر و ماندگارتر کنیم. این درخواست را به یاری خدا حتماٌ به طور حضوری از ایشان خواهم داشت. تا بعد...

  نوشته شده در  یکشنبه 1386/05/14ساعت 11:52  توسط م. کریمی  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM